El Veda Eftelya

Gecenin ağırlığı ,çöktüğünde
Simsiyah  sayfalarıma,
Takarım umutsuzlukları mı koluma,
Usulca sokulurum denizin , iyot kokan koynuna
Denizin hışırtısı, kayalara vururken
Siyah geceye bir fırça da, sen sürmek ister misin? Eftelya

Hiç bir sabah ,siyaha doğmaz bilirsin,
Boyamak lazım, umutsuzlukları beyaza,
Denizin dibinden bir inci tanesi çıkar bana ,Eftelya
Ben bilmem beyaz nasıl...
Ben hep geceye uyandım..
Benim hayallerim en fazla geceye, düşen yakamoz kırıntısı
Onlar da beyaz değildi..
Öğret bana beyazı ,Eftelya..
Dal denizin derinliklerine ,
istersen elimi tut, beni de sürükle
Takılmasın yosunlara hayatlarımız..
Yada bırak takılsın, en fazla iyot kokarız
Sıkı tut elimi, Eftelya
denizin ıslığında kaybetme beni
Birlikte bulup çıkaralım derinlerden beyazın , en beyaz halini
Gecenin karanlığını ,örtemeye yetecek mi?
çıkardığımız,beyaz inciler
Daha beyaz ,daha parlak olacak mı dersin, bütün bir dünya
Korkma ...Sen.. Korkma, Eftelya
kimseye söylemem senin yerini
Yeter ki ....sabah olsun ...
Denizin iyot kokan koynundan çıkıp,
Kapatacağım, simsiyah tüm sayfalarımı
Umutsuzluğumu ,soyunacağım kumsala
Avucumun içinde tutuğum ,bembeyaz inci tanesiyle
Elveda diyeceğim sana...
El mahkumsa / EL- VEDA  EFTELYA.............
 
silgisizce