Onlar

ONLAR 

Güzeldiler görünmediler 
Hayaları perde oldu mahremlerine 
Zaman sessiz akan nehirdi 
Hayat gürültüsüz giderdi 
Şimdi ne oldu 

Bir türkü gibiydi hayat 
Neşeye yer vardı 
Üzüntümüzü saklardık kendimize 
Sevinçler paylaşılırdı 

Gökyüzü maviydi yeryüzü yeşil 
Gamlı geceler gibi hazin 
Günler uzadıkça uzar 
Çocuklar şenliklerde büyürdü 

Bülbüller şakırdı bahçelerinde 
Evler bir başka esenlik içinde 
Yaşardık tek ve tenha 
Hep birlikte ve sessizce 



Ahmet Kemal