Eşyalar Bana Düşman

EŞYALAR  BANA  DÜŞMAN

Halı,  yanından geçerken

Terliğimi yakalamaya çalışıyor kayıyorum

Düşmedim ama düşürecek beni

Biliyorum

Kapılar büyük düşmanım

Kapının kasası, ya sağı ya solu

Fena vuruyor geçerken

Acıtıyor omzumu

Tamam geçtim bu defa derken

Yakalıyor kapının kolu cebimden

Savruluyorum aniden

Korkuyorum

Sehpa dizime

Masa kalçama vuruyor salonda

Uzak duruyorum onlardan

Ekmek yanıyor kızartırken

Yemek taşıyor pişirirken

Çay bardakta kahve fincanda durmuyor

Atlıyorlar ya üstüme, ya evrakın üstüne

Yayılıyorlar yavaşça canım yanıncaya

Yazılar okunmaz oluncaya kadar

Sandalyenin kolu en insafsızı

Dirseğimin arkasından sinirime vuruyor bazen

Elim dirseğimde, iki büklüm

İçimde tarifsiz bir sızı

Şimşekler çıkıyor gözlerimden

Sofrada önce su

Sonra pancar turşusu dökülüyor

Yiyemiyorum bezelyeleri

Her biri bir yerde

Ekmek kırıntısı

Köftemin yarısı

İki tane patates kızartması

İlla düşecekler yere

Herkesin içinde

Rezil edecekler ya beni

Ne iyi dostlarımdı,

Şimdi hepsi bana düşman…