Bohçacı Ne Satardı

Bohçacı ne satar dı ?…………
 
Şimdilerde eski İstanbul sokaklarında resmimlerde   kaldı..
Rengarenk giyimli, allı pulu küpeli,
Elinde, bohçası, bacağında şalvarı
Eksik  olmazdı, ağzında sakızı,
Arada şişirip ,ustalıkla patlatır,
Dilde bir hüner,
Seni allar pullar,gözünü boyar

çakıl taşını, zümrüt diye satar,
Oyalı umutlar satar,
İşlemeli,  dallı güllü çarşaflar,
Hindistan'dan girer, Yemen'den çıkar ,
Aslında Bursa’dan çıkma kumaşlar,
Bağdaş kurar ,tozuna ,çamuruna aldırmadan ,
Açar da, açar , serer de serer…
Tut ucunu abla  … bak .bak.. istersen alma
Kolaysa alma …
Beş kat eklediği ederini, en düşük iki kata satar..
Laf ebeliğinden dili kurur…bir bardak su ister,
Bin bir dua edip seni bir de oradan bağlar,
Üniversite görmüş pazarlamacı halt etsin…
İstese dünyayı sana cennet  diye pazarlar,
Aldın , verdin, derken
O hafiflemiş bohçasını , kolunu takıp  salına salına giderken.
Birkaç kez sakızı ,patlar
Mahallenin hatunları ,kucaklarında havlular,çarşaflar
Gelin olacak tazelerin  ellerinde oyalı ,işlemeli örtüler..
Rengarenk umutlar….
Günü karla kapamanın mutluluğu ile bir süre ardından bakarlar..
Terliklerini şapırtısı , sakızının patırtısı,
Bohçacı geldi hanımmm… diyen  sessi
Başka , başka semtlerde yankılanır…
Bohçasındaki  renkli  dünya ,
Onu gözleyen mahallede ki hatunlara ,haz olur…
 
NOT: Küçükken  nasıl özendiysem  ,ben büyüyünce bohçacı olacağım demişliğim vardır anneme….ama şairlik de bir nevi bohçacılık benim bohçamda da bana özel el değmemiş kelimelerim var..Hint'ten , Yemen'den, en çokta gönülden..
 
Saygılarımla
 
silgisizce