Kendinle Kal Biraz

Bu kaçıncı fırtına bu kaçıncı yıldırım;

Neden bitmiyor kışlar neden gelmiyor bu yaz;

Duyurduğun şarkıda, tekrarlanan nakarat;

Döküldü dudağından, sen kendinle kal biraz…

Kafası benden güzel aynadaki yabancı;

Yine kandırdı yine fincana bakan falcı;

Kirpiğimde bir telaş gözyaşlarımda sancı,

Akmasın yanağından, sen kendinle kal biraz…

İşlediysem suçuma ne tehir var ne de af;

Bundan böyle kederler bütün neşeden muaf;

Bakmasın gözlerime resmimiz tuhaf tuhaf;

Uzağım bucağından, sen kendinle kal biraz…

Yine hançer saklanmış kınıyla sözlerine;

Mavzerler yuvalanmış efsunlu gözlerine;

Tövbe olmaz mı dedim yatırsan dizlerine;

Kaçmadım bıçağından, sen kendinle kal biraz…

Yuvasına çekilmiş, o kuşlar, kelebekler;

Bedenim epey yorgun ruhum daha emekler;

Biliyorsun üşürmüş yeni doğan bebekler;

Çıktı mı kundağından, sen kendinle kal biraz…

Efkârım boylu – poslu, mutluluk yeni yetme;

Düşersem tutmalıyım fazla uzağa gitme;

Tek kendine iyi bak beni tasa – dert etme;

Uzağım uzağından, sen kendinle kal biraz…

Umut olsun dedikçe zarlarım hep yek atar;

Yüklenir hayaline düşlerim katar katar;

Hüzün peşimden gelir kurduğum masa yeter;

Açarım ufağından, sen kendinle kal biraz…

Ali ALTINLI – 03.06.2022

Saat: 16:38