İçimdeki Coşkusuzluk Sizi Görünce Coşuyor

İçimdeki Coşkusuzluk Sizi Görünce Coşuyor

İçimdekileri önünüze döktüm sözümden birkaç mana ile gönüllerinizde yer etmek için. Yazarken her hangi bir rütbe istemiyorum sadece karalayan biri olarak gönül kapınızı hafifçe tıklıyorum içeriye almayı kabul ederseniz memnun olurum.

İçimdeki coşkusuzluk sizi görünce coşuyor koşturuyor yazmakla umarım koşarken heyecanımı maruz görür kaçmaz ve kenara çekilmezsiniz bunu baştan söyleyeyim.

Bazen kendimle baş başa kalırken aklıma sizler geliyor birlikteliğimizin hoş kokusu burnuma geliyor kendimi unutuyorum. Uykusuz kalarak yazdıklarım uykumu kaçırırken sevinç duyuyorum, kırıklıklarım onararak gönüldeki yırtıkları aşkla dikiyorum. İçimde bazen sıkıntı hâsıl olsa da kıyamet mi kopuyor diyerek kendime kızıyorum. Duygularımla sizlerin gönül kapısında sizdeki gülüşleri görünce sıkıntılarım hafifliyor.

Bazen şiirle bazen böylesi muhabbetle günümü sizlerle geçiriyorum, sancılı olsa da hayat sancıyı veren insanlarsa baskı ile savaşla pahalılıkla bizleri alt etmeye çalışırken elbette bu yenilgiyi birlikte def edeceğiz bizi kimse birlikteliğimi yıkamaz buna da izin vermeyiz. İllaki yarınlarımız güzel olacak telaşında iken bu yarınlarımızı yıkmaya çalışanlarla elbette ki mücadele edeceğiz buna inancım tamdır. Bazen bu olumsuzlukları biz az baskı saysak ta biz birbirimizi seviyoruz gönül içten açılıyor ve kimse bizden habersiz giremez işte bu en güzeli böyle yaratan Rabbime bin şükür.

Gönül rıhtımımıza yanaşan haramiler gönül limanımızdan içeriye biz içten açmadıkça giremez, geldikleri gibi geri giderler. Duygu ve hislerim sizinle ayan beyan saklamaya gerek yok. Yazmanın ve sizlerle olmanın coşkusu ile esen huzurlu coşkulu kalın vesselam, selamlarımla.

Mehmet Aluç