Fazla Zorlama Parça Kırarsın .

Fazla Zorlama Parça Kırarsın

Her defasında ayağıma takılıyor hasretin

Sensizliğin yıkmış haliyle beni görseydin

Oturduğumuz masada ismimiz silinmiş

İsyan ederdin yaptıklarına son kez gelseydin

Her şey tazeydi birden her şey silinmiş

Bu uçurumun dibine böyle nasıl gelinmiş

Bırak bundan sonra gelmeyi ömrümüz bitmiş

Kahr olurdun beni bitmiş halimle bir görseydin

Dünler bugünlerin habercisiymiş bilemedik ki

Candan sevelim dedim de değer vermedik ki

Olan olduktan sonra geri dönelim denilmez ki

Sende benim gibi diri diri mezara bir girseydin

Artık kim teselli edecek sıkılmış bu yüreği

Elindeki ile kazdın bak yere bıraktın küreği

Bir gülümsemeydi aşkımızın yıkılmaz direği

Anlardın beni sende ben gibi hasretle sevseydin

Artık boş verdim gelene gideni umursamıyorum

Artık yolda gelen var mı yok mu diye bakmıyorum

Artık kafama şapkadan başka bir şeyde takmıyorum

Giden gider olsun bir daha geriye hiç gelmesin

Kul Mehmet’im bazen boş vermek gerekiyormuş

Anlaması uzun sürermiş giden geri gelmiyormuş

Fazla zorlama parça kırarsın kalbinde tamiri zormuş

Giden gitsin zoru görsün pişmanlığı kendini yesin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet