İbrahimin Güvendiği

 İBRAHİM’İN GÜVENDİĞİ


Ayet ayet örüldü 
İsmail kurban yazıldı 
İki kurban babası İbrahim 
Nice adaklar adandı 
Şehrin sokakları tenhaydı 
Mekke sokakları tenhaydı 
Ve Ebrehe’nin filleri vardı 
Ad ve Semud’ la 
Sodom ve Gomore 
Azgınlıkta yarışırlardı 
Hud’la Salih’le 
Lut’ la İbrahim’le 
Medyen ve Eyke 
Tartıda hile vardı 
Lut ’un karısı onlardandı 
Nuh’la tufandaydı 
Cebrail oradaydı 
İsrafil oradaydı 
Mikail oradaydı 
Azrail oradaydı 
Pompei yanardağdı 
Sodom’dan Gomore ’ye 
Gomore ’den Sodom’dan 
İnsanlık sapkındı 
Şehirler kurmuşlardı 
Taş kadar katı kalpleri vardı 
Tapınakları taştandı 
Kayalardan oydular evlerini 
Sonsuzluk ellerindeydi sanki 
Sanki bin yıl yaşayacaklardı 
Duadan ve ibadetten uzak 
Merhametten ve aşktan uzak 
Yaşıyorlardı 
Çocukların Allah’ı vardı 
Onların yoktu 
Kelimelerin adı vardı 
Bahçede çocuklar vardı 
Musa’nın gülleri vardı 
Samiri buzağı yaptı mı yaptı da 
Bütün gece bağırdı 
Zalimler ve mazlumlar vardı 
İsmail Tanrı’ya adandı 
İsmail bir kurbandı 
Sare ve Hacer 
İshak ve İsmail 
İbrahim’in misafirleri vardı 
Korkuyorum ben dedi korkuyorum 
Ve Zülküfül dedi 
Bu nasıl yapılacak 
Kutsal kitap yakıldı 
Ağacın gövdesi yarıldı 
Yarıldı Kızıldeniz 
Fravunun lanet vardı 
Kapandı Kızıldeniz 
Kızıldeniz baştanbaşa kandı 
Nil baştanbaşa kandı 
Zekeriya dedi 
Yahya bana muştulandı 
İnsanlığın dirilişi Yahya 
İşkencelerden geçen Yahya 
İnsanlık için çile çeken Yahya 
Sen ve ben ve Yahya 
Çileye ayarlanmış dünya 
Ayetler indi indi derken 
Suhuflar indi indi derken 
İnsanlığın kaderi yazıldı çizildi derken 
Ve insanlık uyandı derin uykusundan 

Ahmet KEMAL

Ahmet Kemal