Sarışın Olana

Zamansız geldim belki de,
Kurumuş güz yaprakları şimdi mevsim.

Bir martının açgözlülüğüyle kıyılarındayım
teknenin,
Kadıköyden Beşiktaşa yolcuyum gün akşam, hava puslu.
Güneşten mahrum bir İstanbuldayım
Şimdi umut etmekten başka yok çare

Uzak bir şehirde kimler ayrıldı temennilerle
Bir daha görebilme umuduyla bir daha geceler uzadı istemeden.
Sarışın; yeni heyecanla yarını kollar
Gözler ayrı bir telaşta yürekten uzak onsuz san ki.

Ellerin özlemi en son giderilecek biliyorum.
Dudaklar kurumuş, kiprikler utangaç duruyor.
Soğuktan mı bilemiyorum 
al al olmuş iki yanak duruyor birde

Sarışın yosma.
Kollarında şimdi.
Buğulu camların merhametiyle saklı bedeni
İniltiler çıkarıyor hiç olmadığı kadar arsız,
Bir kadın o artık.
İki bedende bütünleşmiş tek bir anlam.

Doğa yeni bir yaşama kucak açmış gülümsüyor
Bu hırıltıların adı çocuk
Hoş geldin.
Her şey sana.

Kanber İhsan Öcel