İlla Ki Allah Rızası İçin Sevdim...

Bir düş’ ün tekerindeyim ve içilesi kırık nidalar sökün eden.

Arsız şafak

Şafağımın attığı bir v/akit

Aşkın ihya ettiği

Kıyama durduğuma biat

Bir anafor esen

Mutlak bir yalnızlık ve karanlık çöken

Hüznüm bazen muğlak

Alfabede saklı harfler hasbıhal ettiğim

Nazenin yüreğimde eser bora

Aşkı serdiğim kadar yeryüzünün ayaklarına

Aşina olduğum kadar acılara

Aşiyan yollarında gezdiğim kaderin güncesine

Serili yüreğin saklı tuttuğu darp izi.

Dizlerim, diyorum, bayım:

Dizlerim.

Diz dize serdiğim dizelerim

Dirliğim, birliğim ve sözcüklerim

Ben illa ki Allah rızası için sevdim.

Metruktür kimi hane

Boşluk ile yüklü sair cümle

Akladığım pakladığım sözcükler

Şiarım ve aşkım her biri

Mahmuzladığım geceyi ve sessizliği

Mademki baş koydum yola Allah rızası için.

Serpilendim

Sarmalında sevginin büyümesi ertelenen bir çocuk misali

İçimi dışa serdiğim

İç sesimde saklıydı madem gizim

İtibar etmediğim kadar iç sesin

Layığı ile eşlik etmediği ömrün izindeyim

Şaşaalıdır bendeki aşk

Kutsanmış yüreğim kudretine tapındığım biricik Rabbim

Gücümü veren O:

Güç bela yaşarken sevdiğim her canlı

Mademki buyurandı O, sevmeyi.

Kıtlıktan çıkmışçasına sevdiğim

Şerri kovup sevgiyi ve iyiliği boca ettiğim

Hazzı sevginin

Körelen nice insan için için

Varsın olsun içerleyeyim

Lakin kat izinde saklıyım ben bitimsiz sevginin.