Tüm Kadınlar

-Sen çok iyi birisin,dedi, tüm cesaretini toplayarak.Bana her konuda çok yardımcı oldun senden hem sadık bir dost olur hem de hayırlı  eş.

Bu güzel iltifatlar yerini hakaretlere bırakacak, bu konuşmadan sonra iki sevgili yollarına iki düşman olarak devam edeceklerdi dar sokakların şahit olduğu ayaz gecede.

-Yarın gelecek.

-Kim?

-Kocam.Çok perişan ve pişman olmuş,özür diliyor.

-Ama sen...

"Ama" ile başlayan cümlelerin devri başlamıştı artık;suçlayıcı,aşağılayıcı ve yaralıyıcı.

-Ama hani affetmeyecektin onu,adını anmaya bile tahammülün yoktu, bu kararı vermende tehdit mi etkili oldu yoksa aptal olman mı?

-Ama affettim demedim ki...

-Ama beni sevdin.

-Ama seni sevmem seninle evleneceğimiz anlamına gelmez ki.Ne kadar da kötü olsa,çocuklarımın babası o,hem ailesiyle beraber gelecekler özür dilemeye.

-Madem ki seviyordu seni neden bunca yıl acı çektirdi sana?Acaba hayatında bir başkası vardı terkedilince sana dönmek  zorunda mı kaldı?Bütün kadınlar böylesiniz işte,önce inkar edersiniz sonra kabul edersiniz,dün nefret ettiklerinize bugün aşık olduklarızı söylersiniz ve tüm kötülükleri  yapmış olsa bile.Oh ne güzel,biraz dil dök,özür dile,kendine acındır,ağlayıp sızla,hiçbir şey olmamış gibi kaldığın yerden devam et(!)

Bütün kadınlar ağaca benzerler aslında;meyvesiz ağacı budarlar,meyveli ağacı ise ya dalını kırarkar ya taşlarlar.

-Onunla yine sevişecek misin,diye sordu,yanında başkası olacak aklında başkası.

Vedalar ağırdır,kılıç yarasından daha derindir yarası,bir zamanlar atılan kahkahaların  katilidir vedalar.

-Sana ne,dedi,kocamla yapacaklarımız ne seni ilgilendirir ne de başkasını.