Seni Andık

 SENİ ANDIK


Böyle büyüdük biz yollarda 
Kimsesiz koyulduk yollara bakımsız ve yakınmasız 
Sonra denizi geçtik birlikte endişelerimiz ve korkularımızla 
Oysa biz denizle kardeştik 
Aramızda ayrılık gayrılık yoku 
Biz aşkın denizinde kaybolduk 
Biz korkunun ve ümidin kıyılarındaydık 
Seni gördük oyalandık sonra 
Yeni bir aşka koyulacaktık olmadı 
Her birimiz bir betimleme yazdı senin hakkında 
Yine de bulamadık senden bir iz 
Baktık tarih kabarmış denizler koşmuş 
Sen geliyorsun diye şaha kalkmış dalgalar 
Seni andık bu esen rüzgarı andık 
Geceye baktı gecede doğan yeni ayla söyleştik 
Olgun bir nar gibi parlaya aya baktık 
Geceyi böldük ortasından bölüştük olgunlaşan geceyi 
Şiirler eskidi bu yollarda her şey eskidi 
Bir çocuğun aklında ismin kaldılar 
Bir gülüşün kaldı hatıra 
Bir de tane tane heceleyişin sözcükleri 
Seni bildik seni saydık seni andık yıllarca 
Sevincimizden ağladık 
Seni biriktirdik inci yalnızlığında

Ahmet Kemal