Triyole

 TRİYOLE


Işığa çıkıyoruz üstü karanlık 
Gün soldu ve ben ölüyorum işte 
Gözlerim gözlerini arıyor 
Dünyada bir sen varsın 
sanki bir de ben 

Ötesi karanlık biliyorum 
Ben sana esenlikler diliyorum 
Sen gençsin güzelsin diyorum 
Ben maziden kalma bir anıyım 
 

Geç kaldım aşk için biraz 
Ben kendimi biliyorum 
Seni aniden karşımda görünce 
Gizli gizli iç çekiyorum

Sen taptaze bir hayatsın 
bunu biliyorum 
Ben doğa tutkunu ben büyük bilge 
Üstüne çiğ düşmüş çiçekler topluyorum 
Ben sana tutkunum 

Kendimi aşklara adadım bir kere 
Bir aşktan bir aşka yuvarlanıyorum 
Düştüm Mecnun gibi çöllere bu kez 
Sen benim Leylamsın bunu biliyorum 

TRİYOLE 2

Ben derin biraz uzun biraz köşeli 
Aynı bizim sevdamız 
Bu deniz biraz derin biraz dalgalı 
Sanki bizim sevdamız 

Aşkın yolu burdan geç 
Biz bize kaldık işte sen beni seç
Şairler her gün aşık olur 
Doğar aşkla yeniden değil şimdi geç

O güzel gözlerin 
Yolumu keser 
O güzel dudakların 
Beni benden koparır 

Başka diyarlara giderim 
Seni alır giderim 
Sen benim Leyla’m ol derim 
Ben Mecnunun olayım