Zaman Benden Çıkmış

 
Yaşlandım sanırım , artık ben
Eski günleri daha çok anar oldum,
Söze: Bizim zamanımızda diye başladığımda
Anlıyorum ki artık zaman benden çıkmış..
Benim olmayan bir hayatı yaşıyorum,
Başka bir zamanda, başka hayatlara eğrelti duruyorum sanki.
Beklentiler artık kendimi ,aşmış
Hayallerim daha kalabalık, çoluk, çocuk
Üzüntülerim  global bir hal almış
Sevinçlerim zincir halkaları gibi ,iç içe
İki kere ikinin dört ettiği artık o kadar da umurum da değil…
Deli bir sevda değil artık istediğim
Huzur neredeyse orası memleketim,sevdam, sevdiğim
Yaşlanıyorum galiba ben
Kızarmış ekmek kokusunu özlüyorum,
Komşuda pişip bize düşen yemekleri,
Kırk yıl hatrı olan kahveleri,
Yeşil çam filimlerini seyrederken salya sümük ağlamayı
Ateş böceklerini,gelincik tarlalarını
Denize karşı içilen demli çayları  
Boşa doluya didiştiğim, sonra dayanamayıp barıştığım arkadaşlarımı
Zaman çok acımasız
Ve artık zaman benim değil…
Eskittiğim zaman, beni de  eskitmiş farkında olmadan
Ne kadar ruhum genç desem de
Kanmıyor artık  aynalar….
silgisizce