Edebiyat ve Kültür Platformu
Diyemedim
Zemheri yüreğin sevmeyi bilmez
Katlandım, yine de git diyemedim
Zamanlar maziden acımı silmez
Giden gençliğimi tut diyemedim
Kış gibi üşütür baktıkça yüzün
Hançerden farksızdı dilinde sözün
Bilmedim ruhuma denk değil özün
Özüne merhamet kat diyemedim
Şu yüzüm gülse de kan ağlar içim
Bilirim en baştan yanlıştı seçim
Olmadı kabahat, olmadı suçum
Hakkım' helal etmem, et diyemedim
Taze bir çiçektim elinde kurur
Acılar zihinde depreşir durur
Şefkatsiz yüreğin can özü vurur
Söküp bu gönlünü at diyemedim
Yediğim ağudur, içtiğim zehir
Kalsın bu hesabım, bilinmez tehir
Gözümden okunur, kederim zahir
Hüzün deryasına bat diyemedim
Uykusuz gecemin ıslak yastığı
Darağacı kurup benim astığı
Soğuk rüzgarındı bana estiği
Sen de huzur ile yat diyemedim
Tek söz etme sakın sevgiden, aşktan
Anlamaz zalimler muhabbet, meşkten
Viran oldu gönül, eser yok köşkten
Ecel şerbetini tat diyemedim
Hatice Olkuner
Diyemedim başlıklı yazı 33GüNeŞ tarafından
21.10.2022 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 11
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.