Hep Çay İçelim

Şöyle bir yirmi otuz yıl öncesine sarıyorum da ...

Hayır hayır, sen kal, bekle orada

Sana dokunmayı bilmiyorum ki

Gözlerinin içine bakmayı

Seni koklamayı

Sana sokulmayı

Nasıl bir duygu bilmiyorum ki

Seni duymak

Dinlemek seni

Seyretmek seni

Nasıl bilmiyorum ki

Kızma bana ya

Hayal etmek yetiyor

Bunu  alma elimden

Küsme bana

Bırak bir kelime bari olayım yazarken

Bi tanecik bi kelime olayım yahu

İçim kıpır kıpır olsun

Heyecanlanayım, elim ayağım boşalsın

Çarpsın yüreğim minicicik serçe misali

Takayım seni koluma

Beraber simit yiyelim

Çay içelim

Sıcacık güzel bir cümle kuralım

Her bardakta bir cümle kuralım

Ben sana

Sen bana

Ruhlarımıza temas edelim

Sohbet edelim onlarla

Söz her bardakta bir cümle

Yavaş yavaş yudumlayalım çayımızı

Hadi çay tiryakisi olalım

Hadi olalım nolur

Semaver olalım

Çay ocağı olalım

Hatta kıraathane olalım

“ Sırılsıklam Aşıklar Kahvesi”

Kime ne zararımız var?

Hadi lütfen…

Lütfen

Korkma

Şiirler mahkum edilmez

Ve bugündeyiz

Bak gördün işte

Duygu suçu olmazmış

De mi?

Belki yarın da

Kimsenin umurunda olmayacağız

Ama umurumdasın

Bugün

Öyle çok umurumdasın ki....

Biliyorum kendi kendine yetersin

Biliyorum yüreciğinde kimseleri istemezsin

Biliyorum dik durursun

Biliyorum hayata rest çekersin

Gözünü bile kırpmadan

Ama ben yanında olmak istiyorum

Zaman içerisinde seyahat

Çok acıtıyor içimi

Söz verdim tamam

Yok oldum işte

Git gel git gel

Yoruldum

Kalayım

İzin ver

Dön artık

Haydi dön