Ne Zaman Öğreneceğim.........

Uzansam tutacağım sandığım her şeyin
Ne kadar uzak olduğunu anladığım gün, büyüdüm
Yıldızlara değmiyordu artık,
Salıncakta sallandığımda ayaklarım…..
Koşuşturduğum sokaktan  ,çok büyüktü artık  dünya
Çocukluğumun en güzel yanıysa
ulaşmak istediğim  hayallerin, küçük şeyler olmasıydı
hayallerim büyüdükçe sanki , ben de onlarla büyüdüm…
Ne de heves ederdim , yaşımı büyük göstermeye
Koşar adım giderdim, on sekizinci doğum günüme
Reşit olduğumda, kağıt üzerinde  var sayıldım
Kime göre vardım, artık
Sorumluluk defterimin sayfalarına göre ,belki de
Sorumluluk sayfalarım doldukça
Çocukluğumdan eser de kalmadı..
BÜYÜDÜM DE  ne mi oldu?
Şimdiler de……………….
Geçen yılların her iki rakamını tek rakam saymakla
Büyüttüğüm  o yaşları  tüketiyorum…
Ne kadar acele etmişim, büyümek için
Büyümenin , sorumluluk olduğunu bilmeden.
Ne de heves etmişim,   koca koca insan olmaya…
 Şimdi   ne komik aslında,
en büyük özlemimin çocukluğum olması,
Peki…. ben ne zaman öğreneceğim  
En iyi zamanın,  yaşadığım an olduğunu
Ve ne zaman öğreneceğim
Ben büyüdükçe ,  dünyanın küçülmediğini
SİLGİSİZCE