Metruk Bir Evin Posta Kutusu

Dış kapıya çakılmış, yeşil boyalı metal.

Anahtarı da kayıp, açılmadı yıllardır.

Hep içine atmaktan, bencileyin pürmelal.

Kursağında kilitli nice havadis vardır.

Şimdiki parmaklarım sığmaz ki o boşluktan,

Çekip de çıkaramam kalbin avuntusunu.

Hem varsa da bir müjde, vakti dolmuştur çoktan.

Hatırlayana kadar ben posta kutusunu.