Divançe

  DİVANÇE

Ben artık kayıpların unutulmaz şairi 

Mekik dokuruz gece gündüz 

Yeryüzünde gökyüzünde 

Yaşanmışlıklardan kalma 

Yanlışlıkların bileşkesi 

Onulmaz aşkların kurbanı 

Gönlüme yazılı bileşkesi 

Derin derin kuyuların 

Kuyularda ah eden Yusufların 

Hikayesi bende 

Bende politik maceralar 

Bende karasevdalar 

Boy boy renk renk 

Her biri bir parça buruk 

Her biri bir parça 

Kızgın göklerden dökülmüş 

Bir ateş bir cehennem 

Cennet perdelenmiş 

Bu benim divançem 

Kanla yazılmış 

Ruhumun labirentlerinden gelmiş 

Altın yapraklarından hayatımın 

Hep gördüğüm ondan bir parça ışık 

Uzun denizler boyunca 

Henüz açılmamış gül gonca 

Yüzerek arsızca geçmek karşıya 

Şair bu ne yaşaması benzer okumaya 

Ne ölümü 

Hepsi birbirinin aynı 

Benim divançem bu 

Harfleri altın ışıklarla yazılmış 

Aydınlatsın diye 

Gelecek kuşakların yolunu 

Aydınlatsın diye 

Aşılasın diye anladı 

Yaşama sevinci 

Ben hep bunun için yaşadım 

bunun için yazdım 

kendimi 

feda ettim gelecek nesiller için 

Ahmet Kemal