Öğretmen

ÖĞRETMEN

İlimlerle yoğrulup kapkara beyinlere

Medeniyet ışığı götürmeli öğretmen

Fedakârca çalışıp büyük ve küçüklere

Atide engelleri aşırmalı öğretmen

Namerdin değil, merdin gönüllerdir yatağı

İlim irfan yuvası öğretmenin otağı

Kötü düşüncelerin olmamalı tutsağı

Ta ki, yerin dibine batırmalı öğretmen

İstemez ki şan, şöhret, ne de bir tek madalya

Her şeyin anahtarı hazinedir akıl ya

Azrail, cehaletin gelir canın almaya

Cehaleti kabrine yatırmalı öğretmen

Bir harfi öğretenin kölesi nerde hani?

Arar durur bıkmadan Çin’de olsa ilimi

Kelepçe takıp kola mahkûm edip zulümü

Zalimlerin işini bitirmeli öğretmen

Kalplerde yaşayan o, zihinlerin güneşi

İstikbale yol bulan ülkünün meşalesi

Kokuşmuş beyinlerden cehalet denen leşi

Çıkarıp atamazsa tükürmeli öğretmen

Karanlık gecelerin sönmeyen ışığı o

Dünyanın her yerinde ilimin beşiği o

Her şeyde güzelliğin, doğrunun aşığı o

Gerçekleri insana göstermeli öğretmen

Bütün derde olmalı bir ömür boyu derman

Eylemeli hakkıyla güzel doğru bir ferman

İnsanlar bir birinden nefret ettiği zaman

Kin, garez duyguların söndürmeli öğretmen

Eğitimde oluruz çelik gibi bir nefer

Her toplumda eğitim çirkef illetler keser

Şahbaz yapar gönülden bu çağrıyı son sefer

Huyda kötü yönleri yitirmeli öğretmen

Kenan Şahbaz

Umut Çiçekleri Şiir Kitabımdan