İçimde Aşkın Ezgileriyle Yol Alırken

   Gönülden gönüle köprü olan muhabbetle aşkla buluşmak istiyordum, aradığım buydu benim sizler gibi. Yürüdüğüm yolda, yoldaş olacak dostlara elbette ki ihtiyacım vardı. Omuz omuza yürüyecek insana, sizlere ihtiyacım var yürüyüşüm sizleredir. Dualarımın baş tacı olan cümlemize yürümek, varmaktır bir iki satırla. Bir olan Rabbinin birliğinde, aşkın okyanusunda yüzerken bir damla olmak o okyanusa akan olmak, gönül nazargahında köprüsünde geçerek birlik okyanusunda buluşmak, bir damla iken okyanusta okyanus olmak değil muradım o okyanusun içinde beraberce yüzmek damla iken okyanusta olmak muradım.

   İçimde aşkın ezgileriyle yol alırken, etrafımı saran benlik dünya kazanç mal çemberini aşmak için, çok çaba sarf ettim içinden çıkmak için. Zihnimde hala aynı sorular dünyanın nefsimin çıkarın “bizi kaybedersen her şeyi kaybedersin” bende onlara “bende var olanları sizinle zaten bitirdim” bir anda kayboluyorlar, çünkü söylediğim çok doğru. Hep verdiğim cevaba odaklanarak yol alıyorum.

   Aradığım az şefkatti, şimdi olmadı sizlere varınca olacak elbette. Benim ulaşacaklarıma sizlere sahiplenmek adına hiçbir şey olmayacak, sahiplenecek neyim var Rabbim veriyor alıyor imtihan ediyor, öyle ise verileni paylaşmam gerekir ki ötelerde, benim olsun bizim olsun bizi karşılasın. Buna ulaşmam için çok gözyaşı döktümse de çorak gönül bahçemi suladım. Ruhumda hak aşkı, aşkla bir şeyler parıldasın diye Hak Rabbime, aşka ve sizlere yürüyorum vesselam.

Mehmet Aluç