Gidenler Dönmüyor

Yollara bakmaktan yoruldum artık

Gidenler dönmüyor, dönmüyor geri

Evvel kasırgaydım, duruldum artık

Gidenler dönmüyor, dönmüyor geri

Ufka bakakaldım, ufuk karanlık

Ne dün var, ne yarın; ömür bir anlık

Bir gönüle girmek gerçek sultanlık

Gidenler dönmüyor, dönmüyor geri

Hepimizin derdi ekmek parası

Yandıkça tükenir ömrün çırası

En derin yaradır yürek yarası

Gidenler dönmüyor, dönmüyor geri

Ayrı düşenleri ne çok özleriz

Vuslata varacak izi gözleriz

Kalandır gidenler, giden bizleriz

Gidenler dönmüyor, dönmüyor geri

Gönül teknesinde hüznü kararız

Kabus görsek bile hayra yorarız

Zifiri gecede ışık ararız

Gidenler dönmüyor, dönmüyor geri

Katrandan karadır alın yazımız

Kurda âşık olur körpe kuzumuz

Veda edemeden gider bazımız

Gidenler dönmüyor, dönmüyor geri

Yüzümüz gülerken kalbimiz ağlar

Gözümüzden sanki dereler çağlar

Bu ağır sıkleti çekemez dağlar

Gidenler dönmüyor, dönmüyor geri

Her giden gönlümü viran eyledi

Cehennem misali niran eyledi

Yüreğim peşinden seyran eyledi

Gidenler dönmüyor, dönmüyor geri

Gidenin peşine düşüp giderim

Dağ demem, taş demem, aşıp giderim

Rahvan atlar gibi koşup giderim

Gidenler dönmüyor, dönmüyor geri

                                   M. NİHAT MALKOÇ