Sen De

Kim bakmış görememiş, geceye düşen rengi.
Yaprak sarısından kalma bir grilik var oysa.
Çiğ ıslaklığında bakışların ötesi.
Gidiş var,terkediş belki...
Dönülmeyen ufukların habercisi bu çığlık.

Sabah mahmurluğu düşselimin kırık kanadı.
Ötesini ne sen sor ne ben söyleyim.
Hani güz gülleri yaprak yaprak düşer ya toprağa.
Sular bulanmıştır sevgi sağanağında...
İnsanlar ,insancıklar...yüreklerinde sığlık.

Veda, nihavent şarkıların dilinde gayrı.
Keman ağlıyor hangi tele dokunsam.
Kelimeler ahhh o kifayetsiz kelimeler,ruhumun kırık yanı.
Yine düştüler peşime,ben gibi bizar hepsi.
Bir düş iklimi getir maralım ateşlerde uyansın balık.

İhtiyar, kaderin benden yüzü gece olmakta.
Siyahtı belki bahtım,şimdi sararıp solmakta.
``Eteklerimde bir yığın yaprak dolmakta``
Vakti mi yoksa dostlara el sallamanın sebepsiz.
Kimler gitmedi ki,sen de el sallamadan git be,babalık...