Yoklama

İklimde seken kör kurşun: na’şımda saklı kaydı ölümün.

Hüzün teknem su alırken çoktan da batmışken dibe…

Bir veryansın bir ç/ağrı

Mübalağasız yaşama kaygısı

Renkler solgun ölümü çağrıştıran

Mizacı günün çoktan bakaya kaldı

Ve işte yoklamayı alırken komutan

Görmedi süzülenleri ruhumdan

İyi ki de görmedi

Anılmayan adımla çoktan göç ettim

Öcümü de aldım hüzün yüklü yıllarımdan

Geriye sadece bu şiir ve kalemim kaldı

Mızrabı kırık yürek sazım

Miadı dolmuş bir kere sızıların

Daha da sızmadan dolu kabın çoktan taştığı

Kayıtlı tutanaklarda

Ölümü kovalasam da bir ömür

Yakalanmam an meselesi

Ansızın bastıran yağmurdan kaçamadığım kadar

Kendimden kaçamadığımmış meğer yazgım…