Yabanıl Çağ

 YABANIL ÇAĞ

 
Sarsıldım sana 
Yüreğimi bırakmaktan 
Cami mi ne Camisi 
Ben Allah’ın kuluyum 
Yeryüzü bana cami 
Ben ve sen oradayken 
Cami sana yabancı 
Öpmek istedim seni 
En kutsal yerinden 

Önce para diyorsun 
Ey yabanıl adam sen 
Bunca değerler varken 
Her şeyi hiçe sayan 
Yeni nesil ve öfke 
Bir şeyler yapmalıyız 
Ellerimiz böğrümüzde 

Bu yerde daha 
Ne kadar duracağız 
Bu yemek daha 
Ne kadar yenecek 
Yeni bir savunma yap 
Kendi kendine 
O hain sunuculardan sakın 

Akı kara karayı ak yapan 
Kılı kırk yaran duygu 
Sessizce atılıyorum dalgalara 
Abdülhamit mi evet Abdülhamit 
Bilinmezlere yazılan 
Ellerim gökyüzüne açılırken 
Sana da bu yakışır 
Sana yakışanı yap 
Özel bir anakara 

Ve üstünde yalanlar komedyası 
Yamaçlara tutunanlar 
Ha düştü ha düşecek diye 
Mağaralarda kuş türedi 
Seslerin sonsuz çağıltısı için 
Anne iyi olacak mı 
Güneşi görmeyenin yedi güzeli 
Kurt yavrusu kurt olur 
De beni al da git 
Adam küçük bir yanlış 
Yaptı da düştü toprağa 
Toprak alır götürür bir yaprağa 
Gel beni al git buralardan 
Sesinle ve yalnızlığınla 

Başka bir kente git 
Dağ havasından bahset 
Değiştir kenti 
Kendinle beraber 
Göklerin mavi ikliminden 
İşte ben söylüyorum 

Rahminde ur olan anne 
Ne doğursun 
Göğü mutlulukla doldursun kahkahan 
Kendini anneliğe adayan 
Cephane adamlarını yokla 
Silahla oynamasınlar 
Gel şimdi beni anla 

Ahmet Kemal