Payda

Dünyanın dörtte üçüne

Mavisin dedik inandı

Buluta beyazsın dedik, kandı

Ama nasıl karardığını anlatamadı

Ağaca rengini biz verdik

Toprak kaçıp kurtulduğunu sandı

Gök, denize özendi

Ay güneşe

İkisi de umduğunu bulamadı

Ne tam oldu her şey

Dünya gibi

Ne de gündüz yağmuru gibi

Eksik kaldı

Bir efendi çıkageldi

Güneşin ardından

Renk tek oldu

Siyah bürüdü ortalığı

Ne denizliği kaldı denizin

Ne göğün maviliği

Yeşili ağacın

Toprağa benzedi

Bir ay kaldı parlayan

Dokunmadı ona, dokunmazdı

Çünkü gece

Güneşi özler

Güneşi arardı

/Çeyrek Asır-Tilki Kitap/2021