Hakkımda

HAKKIMDA…
 
Bulgaristan, Şumnu, Deli Orman’da,
Çoban Nasuf köyü, köyüm yarenler.
Bin dokuz yüz seksen sekiz yılında,
On bir Mart, doğduğum ayım yarenler.
 
Uzaktan hoş gelir davulun sesi,
Boşa almamalı kişi nefesi,
Podayva köyü, Balcı mahallesi,
Sakallılardandır soyum yarenler.
 
İki bin sekizde duyuldu ünü,
Sevda bahçesine çevirdim yönü,
İki bin on bir, beş Haziran günü,
Çağladı gönlümde çayım yarenler.
 
Halil İbrahim’ce kurulur sinim,
Millet hainine ezelden kinim.
Dosdoğru olmayı emreder dinim,
Tek kalmış olsa da sayım yarenler.
 
Düştüm ki yüce bir ülkü peşine,
Rastlanmaz dünyada başka eşine.
Gündüz hayaline, gece düşüne,
Tadına olmuyor doyum yarenler.
 
Muhtaç olanlara Hızır’dır bu can.
Bir ülkü uğruna nezirdir bu can.
“Hadi” denilince hazırdır bu can.
Varsa yapılacak payım yarenler.
 
Kişi konargöçer, acun bir handır,
Seçki meydanıdır, sonlu zamandır,
Zulme karşı susan, dilsiz şeytandır,
Zalimlere sertlik, huyum yarenler.
 
Çeşit çeşit kirli huyu olana,
Soysuzun soyundan soyu olana,
Köprüyü geçerken, ayı olana,
Demem imkânsızdır, dayım yarenler
 
Meşhurluk, para, pul değil niyetim,
Türklük, Müslümanlık, büyük servetim.
Yağıştır onlara kemiğim etim,
Damarımdaki can suyum yarenler.
 
Kız, erkek, dul, kadın, ihtiyar, gence,
Bu konu derindir. Bu konu ince.
Bir yerde, haksızlık, zulüm görünce,
Geriliyor sabır yayım yarenler.
 
Kardeş, kardeşe kardeşlik edince,
Yurdumdan, kara bulutlar gidince,
Türk Dünyası, Turan’da birleşince,
O gün kurulacak toyum yarenler.
 
Bey Ozan, fikrimle, cismim, özümle,
Kalemim, kâğıdım ve de sözümle,
Dünya görüşümle, gönül gözümle,
Anlattım işte ben, buyum yarenler