İhtiyar Bir Sokak

 İhtiyar Bir Sokak

İHTİYAR BİR SOKAK

Eski zamanlardan kalmış
Yıldızlarımız kayıyor ardarda
Kirpiklerin göklere ateş ediyor
Bu güllerin sabahıydı

Bir günü ortasından ikiye böldüm
Felaketler dudak dudağa
Bana haşmetli ölüm
Size çığlık çığlığa bir hayat

Yağmurlar yine üstüme üstüme geliyor
Ruhumda şimşekler çakıyor

İhtiyar bir yalnızlık geceyi gözetliyor
Ortalık baştanbaşa viran

Koyu bir karanlık üstümüze saldırıyor
Gülkurusu atlar dolaşıyor yalnızlıkta

Ölüler korkudan ölür
Diriler yaşamaktan
—kimse yarınından emin değil
Ölüler başkaldırıyor
Bizi uykularımızdan kaçırıyorlar

Vakit yorgun bir tazı
Bu ölüm tutkusu da ne
Ölüleri dirilten sur mu çalmakta
Kim rüyalarımızı satan

Gülüşleri vahşi bakışları hayın
Arzuları ateş
Gözleri şehvet
İnançları kül

Burası yeryüzü kenti
Ne aynalar böyle güzel gördü
Ne göz bebekleri Meryem
Yalnız kadınların eli
Kimsesiz çocuklara uzanmış

Gökyüzü gelip yanıma oturdu
Gözlerinin içinden geçen trenlere karşı

Ahmet Kemal