Deprem

Deprem

Azrail geçti yanımdan pürtelaş

Rüzgarı düşürdü beni taş merdivenden

Kim bilir kaç kişinin canını almaya gidiyordu 

Bastıkları yer ayaklarının altından alınan

Damları çöküp altında kalanların

Bir anda yayılan ölümün keskin kokusunda

Karanlıkta toz toprak içinde soluk alamazken

Feryat ettim arkasından

Yetimin öksüzün

Anne ve babasını

Eşini arkadaşını arayanın

Evladını kaybeden anne babanın

Sevdiğinin arkasından

Gördün mü sel olan gözyaşlarını

Çığlıkların içinde yıkılmış evleri

Çıkan yangınları

Duydun mu gördün mü perişan halimizi

Aldın yanına yakınlarımızı gidiyorsun

Enkazların arasında 

Kahkahalarla gülerek dans ederken

Duydu feryadımı, ciddileşti aniden

O çürük evleri satın alan sizlerdiniz

Beni suçlayıp bozma sakın keyfimi

Insanda  azdır aklı olan

Akıl olandaysa bilgi bulunmaz 

En sevdiğim şey

Seyretmektir akılsızların aczini

Duamız çoktur, yetmedi mi acaba?

Söyleyin öküzlere sallamasınlar başlarını

Bombaları patlatıp kırmasınlar fayları…

Barbaros İrdelmen

ARŞİV