Yağarım Usul Usul Yağdırırım Da Hafız...

Engebeli bir arazidir yürek aslında yalnızlığın arazında çarpar ve titrek ışığında masumiyetin şiirlerdir yazdığı ağıtlar ve o lahit ki: yalnızlığın pervasızlığında takılı kaldığı pervazdan sökün eder tek tek savururken sessiz çığlıklarını öykündüğü aşka dair rahmettir aslında maruz kaldığı lanet.

Bir bilinmezdir hicretinde göğün

Yandığıma da kefilim, hafız.

Bir renktir karanlığın ifa ettiği

Sevdiğime şahit yüce Makam.

Hırlı mıdır hırsız mıdır yüreğin sakinleri?

Hırlayan köpekte dahi görebildiğim sahici sevgi

Azat edilesi bir iklim

İkiletmeden sevdiğim nasıl da belli.

Şandır şaşalı mazimde esen

Şendir sesim yansa da içim

Semazen evrenin solgun neferi

Bir şiir daha diktim dikeli

Elbet hüzündür ekin mevsimi

Sonlandıran laneti yandıkça göğün yıldızı

Sevdiren her insanı her iklimi

Sevecen bir maruzatla baş koyduğum yolda

Seferi tanığıyım istikbalin

İrademle yendiğim kötülükler ve ölü nefsim

Solduğum kadar soluduğum yer gök

Sevdiğim kadar nefret bileyen düşman ve lanet

Sayısı bilinmez yenik düştüğüm savaşların

Gel gör ki: başım dik

Nasıl da ayaktayım

Mealimdir şiir

Meramım Allah katında saklı bir rüzgâr

Ki içime estiğim kadar

İçerlediğim ahvalim

İçtimada gün ve gece

İman gücümde saklı her duygu her hece

İtirafı zor olsa da mümkün

Aşkla doğdum ben aşktır zafer bildiğim

Zerre de kuşkusu olmasın insanların

Ziyadesiyle emek verdiğim dirsek çürüttüğüm

Yağarım usul usul

Yağdırırım da, hafız

Yağmalandıkça ruhum

Nurlardır eşlik eden saklı tuttuğum her niyaz

Elbet muteber ve muktedir

Yağız atlı bir gölge değil

Yağmurun cilvesi

Islandığımsa malum

Islaktır kalemin her hecesi

İfa ettiğimden de öte

İtibar görmek temennim

İnfazım da mümkün

Acılardır ve kanıksanası nice duygu

İdrak ettiğimden öte

İntikal eden gün ve gece

İrtibat kurduğumsa üst Mahkeme.