Aşkla Islansın Sözle Dudak

Aşkla Islansın Sözle Dudak

Saldım mı ki nazlı gülümü rüzgâra

Rüzgâr belki taşır belki bizi bahara

Oysa ben dalında sevmiştim gülümü

Açmadım bir parça gönlünde yara

Binlerce yıllık düş belki gerçek olur

Kapanmış yollarımız bakarsın açık olur

Aşkın gerdanında gülüşlü nağmesi bizi bulur

Aşk gelsin varsa yaramızı o an sara

Aşkın muhabbetine çizemem ki hudut

Yaz sıcağında başımızda serin aşk dolu bulut

Diyorum vuslat geç olsa da kederi unut

Aşk ile olunca sevenler düşmez dara

Aşkla okyanusa desen çizilmez

İçinde yüzülür sonu bu denilmez

Aşkı bilmeyene aşktan söz edilmez

Aşkla sevenler atmaz ki hiç nara

Kul Mehmet’im çehrende tebessüm olsun

Tebessümün evrende bu kul bülbülün olsun

Aşkla ıslansın sözle dudak solmaz gülün olsun

Gönül kumaşını aşkla dikelim sökükleri onara

Mehmet Aluç-Kul Mehmet