Artık Gel

ARTIK GEL

(Fasl-ı Muhabbet şiiri)

Bu altı şubatta deprem olmuştu

Artçı sarsıntılar yorulsun da gel.

O dehşeti gören beniz solmuştu

Canların hesabı sorulsun da gel.

O şiddetli deprem yıktı her yanı

Enkaz yuttu orda binlerce canı

Sağ kurtulanlar terk, etti vatanı

Açılan yaralar sarılsın da gel.

Kurtulup mecburen yurdundan gittin

Ayrıldın acıyı öteye ittin

Eve hasret kaldın eriyip bittin

Şehir ve köy biraz, durulsun da gel.

Yıkılmış evlere enkaz deniyor

Rabbim sabrımızı böyle deniyor

Barınma yerleri bak döşeniyor

Kalıcı konutlar kurulsun da gel.

Viran oldu bahçe açmadı güller

Güller açmayınca sustu bülbüller

Dehşet ve korkuyla lâl oldu diller

Suskun olan diller, dirilsin de gel.

Evsiz barksız kaldın gittin haklısın

Ayrısın vatandan ağlamaklısın

Unutma ki gönüllerde saklısın

Artık bir karara varılsın da gel. 

Behlül ne demeli, Allah’tan geldi

Deprem artçı derken sonrası seldi

Yaşanan acılar bağırlar deldi

Yaralara merhem sürülsün de gel.

İhmalin hesabı görülsün de gel.