Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet 2 Online Üyeler
(0 oy)

Mukaddes Fetih Gerek

MUKADDES FETİH GEREK! 

Şu dünya dehlizinde, çıkmazlara dalmışım,
Perdelenmiş gözlerim, gündüz düşe varıyor
Dert yumağı başımı, efkârlara salmışım,
Elim kolum bağlanmış, rûhum çare arıyor…

Yitirmişim zamanı, bir izbe karanlıkta,
Mevlâ’m, nusretin yetir! Kalakaldım darlıkta,
Hilâl gölgelenirken alenî düşmanlıkta;
Albızlar yıldızıma sinsi oyun kuruyor…

Vakit bir akşam vakti, mevsimlerden ilkbahar,
Şimalden esen rüzgâr, sîneme hüzün karar,
Gönlüm bir yangın yeri, yüreğimde âh u zâr;
Hasretini çektiğim, hicranıyla yoruyor…

Zâlimlerin zulmüne bîçare; «Âh!» ederim,
Mazlumlara kahrolur hâlâ; «Eyvah!» ederim,
Ben ki bu vebal ile nasıl sabah ederim?
Bozkurtlar otağında çakal, sırtlan ürüyor…

Vicdanlar taş kesilmiş, yapılan bu vahşete,
Vahşete dûçâr olan, düşmüş derin dehşete,
Nemrutlar, Firavunlar yol alırken cinnete;
«Belhûm Adal» nesepli ecinniler türüyor…

Mâzînin haşmetinden heyhat eser yok şimdi,
Altı asır cihana hükmeden söyle kimdi?
«Devletlü Hünkârlarım» şanlı tahtlardan indi;
Cüceler yücelerde haksız hüküm sürüyor…

Kanlı gözyaşı döker, öz yurdunda soydaşım,
Kâfirler pençesinde kıvranıyor dindaşım,
«Hak Kılıcı» olarak ne gün başlar savaşım?
Yetim kalmış balalar, benden hesap soruyor…

Beklediğim haberci nerde kaldı, gelmedi?
İki yüz yıl içinde, yüzümüz hiç gülmedi,
Bin defa saldırdılar, Türk varlığı ölmedi;
Sağlam mayası ile yıkılmadan duruyor…

Rasûl’ün duâsı var üzerimde mübârek!
Niyazkâr’ım bizlere, mukaddes fetih gerek!
Şahlanıp cenge girse «Tekbir»le kükreyerek;
Vallâhî bu milleti Yaradan’ım koruyor…
Köksal CENGİZ(Niyazkâr)
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Mukaddes Fetih Gerek

Niyazkâr Niyazkâr