Sözün Özü 65

AKŞAMIN TENHASINDA

Acılar kıymık kıymık, yüreklerin pasında

Ne çok azalıyoruz akşamın tenhasında

ANNELER YETİM KALIR

Candır evlât, candır can; o ölünce kim  kalır?

Evlâtlar öldüğünde anneler yetim kalır

SÜRGÜN YÜREĞİM

Dudaklarım kilitli, nar'a sürgün yüreğim

Vurgun yemiş bu gönül, dar'a sürgün yüreğim

FIRSAT İÇİN GELENLER

Müşfik olan şefkate, zalim zulme nedendir

Fırsat için gelenler, ilk fırsatta gidendir

ELBET

Kul, ameli her neyse onu görecek elbet

Allah senin olanı sana verecek elbet

İYİLİĞİ KÜÇÜMSEYEN...

Yapılan iyiliği küçümseyen küçüktür

Gönül gözü kapalı, yüreği bir göçüktür

KENDİMDEN ÇIKTIM YOLA

Kendimden çıktım yola, dönüp kendime vardım

Yarının teknesinde dünle bugünü kardım

KÖK VE DAL MESELİ

Kendinden daha evvel, kökünü ciddiye al

Kök kurumaya görsün ne meyve kalır ne dal

M. NİHAT MALKOÇ