Bir Sen Bir Ben

BİR SEN BİR BEN

Bir şiir gönderdim insanlığa
Söyledim söylenmez olanı
Bir bağlaYan bir bağlanan olmasa
Olmaz aşk dediğin o müthiş bağ

Gün karanlık geceler viran
Bir ben kaldım yalnızca ağlayan
Unutulmuş defterlerden kalan
Ruhuma saplanmış saplanan

Bir Buhara gülü açılmakta bahçemde
Bu gurbet akşamında kara yazgıyla
Kapıda kalan biri varsa o benim
Çoktandır düşlediğim aşkın eşiğinde

Issız sokaklarda yansıyan çığlık
Elden ele geçen o eski defter
Üst üste yazılan o silik yazı
Gönül çizgisinde okunan öykü

Bir ben varım burda bir sen
Gönlünün gölgesinde bir başka gölgen
Ne kadar yaşlandım bir bilebilsen
Seni gördüm bir ömür gençlikten