Dillere Mahkm

Ana rahminden geldik, dünya, kullara pazar

File dolsun istemek zâkir dillere mahkûm.  

Günahı ve sevabı kâtip melekler yazar

Yanan kalbi ‘teskin’se, akan Nil’lere mahkûm.

Tabiatta ararken görse çiçekli dalı

Hemen gidip konuyor isterse olsun çalı

Arı kendi nesline böylece yapar balı

Bal özünün membaı, yeşil dallara mahkûm.

İnsan şükür ederse yeter de artar ‘az’ da

İsyan düşünülmez ki hamt duyulur avazda

Üzüntüde sevinçte elde çalınan sazda

Çıkan güzel nağmeler, gergin tellere mahkûm.

Kader bu alnımıza kesin hüküm yazılmış

Yaşarken neler vardır muammalı ‘pazıl’mış

Tablo tamamlanınca bize mezar kazılmış

Kıyamet beklenir ki, nice yıllara mahkûm.

Aşk anlatılsa bile düşenler ancak yaşar

Aşkını bulmak için yüce dağları aşar

Maşuk saklambaç oynar, âşık peşinde şaşar

Bak Leyla Leyla diyen, Mecnun çöllere mahkûm.

Sevda çekmek dert imiş düşen çıkamaz geri

Vaz geçilmez bu aşktan kalsa kemikle deri

İlgi çekmez başka yer, onun gülistan yeri 

Aşkla feryat ederken, bülbül güllere mahkûm.

Çekilince denizler balıklar candan olur

Gören karıncalar da ölü balığı bulur

Su tekrar kabarırsa karıncalar ne olur

Tutunmak için çöpten, yüzen sallara mahkûm.

Kâinatta denge var canlılar beslenirler

Besin bulma gecikse o anda hislenirler

Rengarenk tüylü kuşlar fıtraten süslenirler

İnsan hayvan ve nebat, su ve sellere mahkûm.

‘Kün feyekün’ sırrıyla yaratıldı şu âlem

Ömür denen hayatta hem sevinç var hem elem

Şu Behlül de ölünce artık yazmaz bu kalem

Açılarak dualar, eden ellere mahkûm.

17.08.2023

Bu şiir, Hece Hece AKSED’CE programında açılan ayak üzerine örgülenmiştir.