Online Üye
Online Ziyaretçi
Düşümün kovuğunda kalmış bir
yangınsın sen…
Sensizliğin esaretinde cesaret
bulduğumsun da aynı zamanda.
Z/arif bir esinti ile kâh
yakınlaşırım sana
Kâh katılaşırım su halinde yokluğunun
Noksan ve kesif notalardan biçerim
şiirlerimi.
Azımsandığımdan fazlasısın
Azmağı yalnızlığın tinimde tüten
dumanın
Külünde yeniden doğmayı görev
bildiğim bir gülüm ben:
Gül çehremde sazlar çalar
Çalar ve söyler çalgı çengi
Hafif meşreptir uzağına kılındığım
yıldızlar
Bense ezelden esen
Bense ezelden eziyet gören
Görgülü bir tabuyum:
Kırılası putların uzağında
Külliyen varlığımın külliyesinde
Salkım saçak üzüm misali
Serden uzaklaşıp verdiğim sırların
tekmili
Azığa aldığım düşlerin haricinde
İçtimada bir nöbetçi
Diri tenimde dingin bir davul gibi
Nasıl ki bulamadım eşimi
Mademki davul bileydi dengini arayan…
Su yeşili bazen gözlerim
Sudan bahanelerle sulanan dimağım
Sulak arazisinde hüznün
Gideri sözcüklerin
Ederi hayallerin
Endamlıdır benim dünyam ve servetim
Ve gizemimle turladığım döngü
Kaçıncı cihan harbinde isem artık
içinde siperin
Göğsümü siper ettiğimsin
Edimlerde saklı bir düşün daha
kovuğunda kalan
Acı biber gibi sürülen dilime
Çocukluğumdan kalan nice esinti
Mademki kızını dövmeyendi annem
Şimdilerde ben miyim dizelerini
döven?
Ah, hünkârım
Ah, yâdım ve yârim
Bir minval bir köşe bir dip bucak
Ölümle restleşen evhamlı ruhum
Esefle kınandığım kadar Araf’ın
saçağında seken
Zanlarım vardır benim hem:
Nemalandığım ve yakamdan düşmeyen
Oysaki soğuk savaş bellemedim ben
hayatı ezelden
Sıcağı sıcağına sevdiğim miydi yoksa
külliyen yalan?
Ve sıcağı sıcağına kendime hasretim
Sıcaktan soğuğa değmezken ellerim
Ellerin dilinde sobelenen elemim
Ah, rakımım
Ah, sanrılı tutkum ve tutulan
Nutkum
O sayaç ki
Kalemin tarifsiz esareti
Aşka ve verilen her emire harfiyen
uyan
Saygılı bir emir eriyim
Emir kiplerinden seken hecelerin
ihbarı
Esvabı yırtık bir zemheri
Koruk düşlerde yankılanır iç sesim
Edebimle adabımla yaşamanın ötesinde
Ötekileştirildiğim kadar önemsiz
addedilen benliğim.
Bir ayraç daha koydum bu gün hayata
Bir imleçte daha can buldu sevgi
isimli ziynetim
Zikrime eş fikirim
Sevgi fakiri insanların esintisi
Nasıl ki beni benden etti
Nazımla sür-git
Niyazımsa içimde saklı o kilit
Vurgun yediğim bazen vurulduğum
yürekten
Vurucu timiyim ben şiirin
Endamlı c/esaretimle sürünen bir düş
daha sona erdi
Nihayetinde.