Sonnetler 1 Yere Göğe Konulmaz O Kutlu Duygulardan

SONNET

Yere göğe konulmaz o kutlu duygulardan
Size haberlerim var o uzak diyarlardan
Ben şimdi bu duyguları sarıp sarmalasam
Bir kadın vurdu beni en can yerimden

Niçin vurdun sen beni vuracaksan vur gölgeni
Sana ihanet eden ben değilim gölgendi
Usandım ben usandım ha bire söylemekten
Usandım ben başıboş böyle yaşamaktan

Bu kadınlar dırdırı bıktırdı ah tan of tan
Ölümü umursamaz dünyada yaşamaktan
Hayattan habersizler ölümü anmıyorlar
Aşkı umursamıyor kavgaya doymuyorlar

Erkeklere takmaktır hep işleri güçleri
şeytan ayartısına açılmıştır gözleri
İlenmek üzerine hep söylenişleri
Bin bir nimet içinde nankörlük ediyorlar

Dalgalı deniz gibi kabarıp duruyorlar
Onlarla da olmuyor onlarsız da olmuyor
Diliyorum kurtarsın bizi bu halden Allah

Beni bende öldürsün tekrar diriltsin Allah
Ben Allah’ı seveyim Allah ta sevsin beni
Zira geçip gidiyor hep boşa tüm zamanlar