Bil Diye Yazdım

Artık gün yüzüne çıkman gerekir
Gönül mahsenimde yıllanan aşkım
Karşılık olmamış başka ne denir
Dilimden düşmeyen hüzünlü şarkim

Pazar sokağına karlar yağarken
Köşe başlarında bekliyordum ben
Arada bakkala koşup giderken
Görmek istiyordu o gün ki aklım

Aslında çok safmış sevgi dediğim
Sevipte karşılık beklemediğim
Senin gıyabında hep yücelttiğim
Gönlümün vafası büyük takıntım

Aklını kurcala sende bir zahmet
Ne pişmanlık olsun nede nedamet
Boşa hayallerin topuna rahmet
Bende hep aynısın bil diye yazdım
Atilla Taşar