Yürek Kalmadı

Güzel olanı hak ediyorsun,
Onu ne pahasına olursa olsun kazan.
Çok mutlu olmalısın insan…

İşte bu son temennimdir sana dair,
Arkanı dönüp çekip gittin oysa ki,
Yarı yolda bıraktın sevdiğim dediğini,
Yalanmış şimdi anladım,
Ne kadar da safmışım,
Nasıl körükörüne bağlanmış inanmışım…

Yalan değildi dedin giderken,
İnanmıyorum artık sana,
Çünkü seven insan,
Büyük, çok büyük sorunların bile,
Üstesinden gelir,
Yada en azından çaba gösterir…

Nedensizdi gidişin,
Belkide de bir sebebi vardı ama,
Ben bilmiyordum.
Belki de tek neden beni sevmeyişin.
Sevemeyişin…

Senden beni sevmeni beklemedim,
Anlamadın ki,
Benim senin sevgine değil,
Varlığına ihtiyacım vardı,
Görmedin ki…

Sana hiç kızgın değilim,
Benim kızgınlığım mum alevi gibidir,
Bilirsin.
Sevdam öfkemi tüketecek kadar büyük çünkü,

Ama anladım ki,
Sevdam,kırdığın yüreğimi,
Tamir edecek kadar güçlü değil,
Çünkü,
Ben sana yüreğim demiştim.
Yüreğimdin…
Yürek yüreği kırdı,
Ve artık,
Ortada yürek kalmadı…

(e. nur yılmaz)