An Her Zaman Kendini Yaşatmaz

"AN"lar var ki 

Her  "AN"a benzemez

Bir kasırga gibi

Söker kökünden 

Umutlarını, hayallerini, geleceğini 

Götürür bırakır seni

Işıksız, susuz, topraksız çöllere

Artık kurursun orda günden güne 

Bırak bazen yaşadığın "AN"  

Seni hırpalasın, hırsını alsın

Bir süre sonra seni bıraksın

Belki ondan sonra

Başka bir "AN"ı yaşarsın