Sevginin İlacı

 

 Bu salgın bize "ayrımı" öğretmişti devletler tek tek aşı bulduklarını açıkladılar.Karı-kocalar yatak odalarını,çocuklar oyuncaklarını,aileler oturma odalarını,çatal bıçaklarını,bardaklarını ayırdılar.Bizleri 'işimizden,aşımızdan,eşimizden ve ölüm korkusu pompalayarak sosyal hayattan koparma' fikriyle hareket ediyordu dev projeleri emellerine kavuştular mı,bence  kavuştular çünkü  dünya genelinde ekonomik  buhram  olacağının  ilk sinyalini   o zamanlarda vermişlerdi  ülkeleri yeni uygulamalara sevk ederek.

Komşumuzun eşi de  yakalanmış bu hastalığa,gitmişler hastahaneye,test sonucu pozitif,karantina süreci başlamış.

İşe yorgun argın geliyor gözleri kan çanağı gibi olmuş uykusuzluktan,hali perişan biraz muhabbet olsun diyerek sorduk:

-Abi  odalarınızı ayırdınız mı?

-Asla,buna kimsenin gücü yetmez yirmi yıllık evliyiz.

-Ya size de bulaşırsa....

-Bulaşırsa bulaşsın yiğen, o bir odada ağrılar sızılar içinde kıvranırken  ben diğer odada nasıl rahat olabilirim? Biz verdiğimiz söze sadığız,'iyi günde,kötü günde;hastalıkla ve sağlıkta'birbirlerimizi boşuna kabul etmedik,dakikası dakikasına  ilaçlarını içiriyorum,yemeğini yediriyorum,çayını suyunu içiriyorum, elbiselerini değiştiriyorum.

Sevgi kadar tesirli  bir ilaç henüz icat edilmedi,edilemez.