Ahvalimiz

Bir haller oldu, bizim millete,
Ayaklar altında, büzülür hocam.
Can dayanmaz böyle, zulüm zillete,
Birliğim kökünden kazılır hocam.

Yaratılış neyse, hayat da aynı,
Değişemez asla, kuş olan beyni,
Mayasından eğri, devenin boynu
Meydan güreşinde, ezilir hocam.

Önümde kazdılar, derin bir kuyu,
Edepsiz değişmez, aynıdır huyu,
Kar etmez bunlara, ar ve büyü,
Tezgahlara özüm, dizilir hocam.

Köklerden ayrıldık, kaybettik izi
Özüme uymayan, onlarca dizi
Yazboz tahtası mı, sandılar bizi,
Törem ve kültürüm, bozulur hocam.

İhanet kokuyor, şimdi anayasa,
El öpenler varken bitmez bu tasa,
Dolara mahkumdur, bizdeki kasa,
Dur diyen olmazsa, azılır hocam.

Kurulmuş tezgâhlar, kime gideri,
Ele avuç açma, kaç para ederi,
Destanlarda kaldı, Türk'ün kaderi,
Toprakta yatanım, üzülür hocam.

Adilerin olmuş, yalan dünyamız,
Battı yasa pasa, viran bünyemiz,
Semerlendi görün,yiğit künyemiz,
Şimdi binbir yalan, düzülür hocam.

Gitmez başımızdan, bunca kederler,
Kilise çanıyla, kime giderler,
Soykırım diye, bühtan ederler,
Onurumun üstüne, yazılır hocam.

Baykuşlar öterken, güler mi başım,
Serildi gergefe, ok gibi kaşım,
Bakarken gençliğe, ar eder yaşım,
Gözümden yüreğe süzülür hocam.

Ağaçlar çiçekle, dolmalı bence,
Baharlar gelmeden, giyilmez ince,
Ders olsun geçmişim, kız kızan gence,
Boş kalmış meydanlar gezilir hocam.

Hainin bıçağı, özde vurdukça,
Acılar yol olur, dünya durdukça,
Kalem tutanlardan, zulüm gördükçe,
Çıkmaz ki canımız, bezilir hocam.

27.04.2010 Gülten Telliğlu ZONGULDAK