Kasvetli Bir Aşka Dair

Önce çıktım yola,bir dal buldum.
Her adımda biraz daha küçülüyordu.
Bir ergenin ilk traşı gibiydim.
Ukala dengelere oturttum her şeyi.
Ne zaman uyandım,
Kalktığımda kimse yoktu.
Severdim güzeli,maviyi,
Karlara yazılan "aşk" kelimesini,
O'nun karanfil kokusunu.
Gülünce ay aydın yüzüyle,
Sahilden yıldız parçaları toplardım.
Kıskanır,duramazlardı göklerde.
Yaklaştı,farklı sandı belki.
Aşk filmi tadında yaşamak istedim hep
Oysa tekini bile
Seyretmediğimi unutarak.
Kasvetli bir sonbahar gibi,
Kattım onu da karanlığıma.
Boğuldu,pusluydu,
Bıkmıştı,yorgundu.
Sevdiği yerinden baktım Dünya'ya
Herkes var O yoktu...