Eski İstanbulu Özler Oldum

Eski İstanbul'u çok çok özler oldum 

O zamanlar Topkapı ne güzeldi. Minibüslerin arkasında

Orhan Gencebay, Müslüm Gürses, Cengiz Kurtoğlu kasetlerinin afişleri yapıştırılırdı. Herkes hayranlıkla heyecanla dinlerdi yolculuklarda. 

Eski otobüsler vardı. Sivas, Zara, Kars, Edirne her tarafa giderdi 

İnsan seli vardı o zamanlarda da. İstanbul'un kalbi Topkapı'da atardı 

Şimdi bakıyorum İstanbul'un eski havası bozuldu 

Gülhane'de halk ozanları atışması olurdu. Çocuklar hayvanat bahçesine giderdi 

Oradaki hayvanları görmeye can atardık. Şimdi Gülhane'ye bakıyorum, 

gönlüm gibi sanki virane olmuş sanki. 

Eminönü'nün, Haliç'in ayrı bir tadı, ayrı bir güzelliği vardı.  Tezgahlarda çeşit çeşit eşyalar satılırdı. Arnavut kaldırımları buram buram tarih kokardı

Gülhane'de konserler olurdu tıklım tıklım dolardı. Heyecanla beklerdik. Müslüm Gürses, Orhan Gencebay, Cengiz Kurtoğlu Çıkardı sahneye. İnsanlar sevinçten çığlıklar atardı. 

Bir de yazlık sinemalar vardı, ay ışığında beklerdik. Cüneyt Arkın- Malkoçoğlu,

Kemal Sunal'ın  Hababam Sınıfı film izlemek için gişe  önlerinde  kuyruğa  girerdik.  

Kaldırımların üzerine değişik değişik elbiseler, fotoğraf makinesi satılırdı. Bir  de  seyyar  fotoğrafçılar yani  foto  şipşakçılar  vardı.  

Ara sıra Beyoğlu'ndaki  Yeşilçam Kahvehanesine giderdik. Sivaslı  Gaffur ve başka artistleri görmek için 

Bir de Unkapanı'na uğrardık nice umutlarla. Elinde sazı, sanatçı halk ozanı olmak için bu şehre gelen insanların sevincini, umudunu, gözyaşlarını gördük.

Her  şey  bir  yana  sevgi ve saygı  vardı  o zamanlar. 

İsmail Gökkuş