Kuru Fasulye

 Kuru  fasulye milli yemeğimizdir,sevmeyenimiz yoktur herhalde  kimimiz suyuna ekmek banarak yer,kimimiz  pilav üstü;bunun yanında cacık ile bir kelle kuru soğan oldu mu değmeyin keyfimize,kuzu şişmiş yok dana bonfileymiş,piliç çevirmeymiş hepsi sönük kalır. Soframızın  sultanı diyebiliriz ki bazen  kafa tuttuğu da olur: " Benim olduğum  yerde sizin hükmünüz geçmez,ben dünyaya nam salmışım  vejetaryenler  sizleri yemezler  ama bana bayılırlar."

Ben de kuru fasulyeyi çok severim ama yemesini değil saymasını;ilkokulda sıraların üstü hep fasulye olurdu,toplama-çıkarma işlemlerini bunlarla yapardık,çantamıza koyarken de sayardık birer birer.

Kara tahtanın başına geçen öğretmenimiz her matematik dersinde:
-Getirdiniz mi fasulyelerinizi?
-Getirdik öğretmenim.
-Çıkarın,sayın ikişer ikişer.
Sonra da dörder dörder, beşer beşer,onar onar sayıp öğretmenimizden "aferin"alırdık.

Her sınıfta olduğu gibi bizim sınıfta da zengin çocukları vardı ve onların kalemleri,silgileri,defterleri,çantaları ve ayakkabıları bizimkilerden  hep farklı olurdu ve sınıfta en çok onların sesi çıkardı,ta o sıralardan alıştık çekingen ve sessiz kalmaya.
  
-Anne dedim,kuru fasulyeler hep aynı renkte mi olur?
-Evet yavrum dedi,hepsi beyaz ve aynı boyuttadır.
-Ama bazı arkadaşlarınkiler renkli.
-Onlar yenmez yavrum dedi,kırtasiyeden  almışlardır.

Eski Küba Sanayi Bakanı Che  Guevara ne diyordu:
"Yağmur komünisttir,herkese eşit yağar.Rüzgar kapitalisttir,zayıf olanı yıkar."