Sen Bilmezdin Ben Askerdim

Sen bilmezdin ben askerdim...

Karanlık gündüzerimde düşlerdim
Kan tutmuş gözlerimle sesizliğe içerdim
Soğuk havalarda parkemi giyer
Koynumdaki mektuplarınla pusuda
Donmaya yüztutmuş bedenimle ölümü beklerdim
Sisli gecelerin sabahında
Buz tutmuş parmaklarımla
Üstüme düşen çiğ tanelerini saymak isterdim
Sensiz geçen günlerimle inatlaşır
Her tan ağrında hesap yapar
Her gecenin başlangıcında hayata dalardım
Evet sen bilmezsin ben askerdim
Her görev dönüşünde kir tutmuş suratım
Dumanlı düşlerim uzamış körpe sakalım
Görülmeyen gözlerim ve tükenmiş bedenimle
Bir selama mektubuna bakardım
Sessizliğin içinde sensizliğe susuyorum
Huzurun için adını anmıyorum
Sensizlikmiş ya hükmüm
Sessizliğimle toprağıma gidiyorum
Sen anlamazsın ben ASKER im