Ben

Kendimi anlatayım,evvelim ahirim.
Görünürde Kürşat lutufluk zahirim.

Üç halim var,aşklarım gibi her biri,
Her biri yasılı,aşklarım mühürüm.

Çocuktum daha onbeşinde terütaze.
Sevdim ,sevildim...Gülümsüyordu şiirim.

Aşkda letafet var idi,evvelden dahi.
Güldü badeyi sunarken bana pirim.

Gecede bir mahı sazendeye vuruldum.
Anmam gerçiadını,andıkça ölürüm.

Ceylanımı unuttum sanmayın,sakın...
Her nefes alışımda onu görürüm.

Hülya bir buse ıraklığında kaldı.
Ölsem dahi onunla nefes alırım.

En nihayet olanlar oldu,sonunda.
Mutluluğu kendi yuvamda bulurum...

Aşkım da aşklarım da güzeldi gerçi,
Yok içinde var olanı da bilirim...

Ölüm ayırsa da beni aşklarımdan,
Asırlar sonra da olsa yine gelirim...