Sen Methiye 1

Sen (methiye -1-)

Alnındaki ilk gün ışıklarıyla tanırsın sen
Şiirlerin en güzeli oluverir sende sözcükler
Bakışların su kasidesi

Gülüşün eşsiz bir armağandır bana
Sedefler döker güneş geçtiğin yerlere
Ne ırmaklar akıttın ülkemde

İhanetin korkunç yüzü sırıttı
Sen gittin diye
Bahçelerde gül kaktüs yerine

Ceylanlar vuruldu gözlerinden
Viraneler sığınma yeri
Nereye gitsem uçurum
Yecüc Mecuc fırtınası koptu
Kıyamet koptu
Alın teri hiçe sayıldı

Kan döşenir kan yunar Yunus
Kaftanlarımız baştanbaşa kırmızı
Yitti emeğin gücü

Ejderhalar tuttu suyu
Atlar gem almaz oldu
Dünyanın yüreği satılık