Sahi Yeniden Doğabilecek Miydim Küllerimden

Kekremsi düşlerin yorgun mealleri:

Saf tuttuğumdan da ötesi

Af dilediğim Rabbim vardı mademki

Mabedimden süzülen duman misali

Meylettiğim öylesine bir iklimdi ki

İçerlediğim değil

İçtiğim hiç değil

İçtimada geçen ömrün mefkûresi

Kuytusunda sızmışken gün ışığının

Yetmedi:

Açtığım o kordan devasa parantezin ç/ağrısı

Açamadığım bir sandık olsa bile ne ki ne?

Geçmişin uğultusunu içine tıktığım

Uğruna ödediğim bedeller aşkın

Hatırına asılı kaldığım

O kancanın soluk yüzü

Eremediğim bir nihayet

Erişemediğim hidayet

Kat çıktığım merdivenlerin tutuşan tırabzanı

Sıyrılamadığım kadar bedenimden

Sinemde dinmek bilmeyen

Yangın ertesi

Kâh huşu içerisinde geçen dünüm

Huzura delalet bir nefes daha içime çektiğim

Sevincin lal alfabesi

Sevginin diktesi

Yorgun mısralarda g/izlendiğimden de öte

Yâdında dünün

Tesellisi ömrün

Kulluğuma binaen

Sahi, sahi, yeniden doğabilecek miydim küllerimden?

Seyir halinde yürek

Elbette sevmeye yürek gerek

İnzivadan savurduğum nidaların tutuklu varlığı

Bir tutamağım da kalmamışken hayattan

İzbelerde saklı gölgelerin nail olduğu coşkusu

Beti benzi atmış bir duvarın dibine çömdüğüm

Duvar saksısı olsam bile solmaktan ötesi

Düşmüşken payıma

Dualarında korunduğum İlahi Işığın

Anne kokan dizelerinde diz dize

Sözcüklerin yanıp sönen ferinde

Sadık olduğum kadar Rabbime

Saymayı unuttuğum yılların bekası

Dünün ve şafağın bekçisi

Bir kale iken sığınağım

Kalemimle yağdığım

Yağmalandığım ömrün

Güftesi gücüme gitse bile yalnızlık

Seyyah fıtratımla bir derviş misali

Zikrime eşlik eden fikrin vebali

Bir öyküden de ibaret değilken üstelik

Binlerce öykü kursağımda takılı

Öykündüğüm hayallerim ve muradıma

Eşlik eden nasıl ki melekler ve yüce Tanrı